Over Petra Meijer

Om te komen waar ik nu ben heb ik me eerst moeten ontworstelen van wat anderen dachten dat ik moest zijn. Daarna heb ik moeten loslaten wat ik zelf dacht te moeten zijn. Steeds stond het ‘vrouw zijn’ hierin centraal. Ik groeide op in een klein dorp, met vaste normen en waarden. De rol van vrouwen in mijn omgeving was vooral traditioneel zorgend. Als kind ervoer ik al dat er zoveel meer te doen was voor vrouwen. Juist mijn generatie kreeg de kans dat te ontdekken. Deze zoektocht naar mijn eigen pad, ‘vrouw zijn’ en ‘vrij zijn’ heeft me veel gebracht en uiteindelijk doen besluiten om Femconnect op te richten. 

Mijn carrièrepad is een aaneenschakeling van keuzes die gedreven werden door het gevoel dat ik meer in mijn mars had. Ik maakte mijn persoonlijke ontwikkeling daarom de hoogste prioriteit in mijn leven. Cursussen, masterclasses, coachingstrajecten: noem er één en er is een grote kans dat ik op de deelnemerslijst stond. In mijn werk greep ik kansen voor promoties of functies met beide handen aan. Zeker toen ik kinderen kreeg heb ik me daar vaak voor moeten verantwoorden tegenover andere moeders, collega’s en vrienden. Is je hoogste prioriteit niet je rol als moeder? Ik geloof pertinent van niet. Ik ben vreselijk dol op mijn meiden, maar ik heb nooit in dienst willen staan van ‘het moederschap’. 

Niet goed genoeg

In de zorgsector kreeg ik vaak te horen dat ik te zakelijk was en in de financiële sector vonden ze me te betrokken en te gepassioneerd. Op het schoolplein was ik die moeder die maar zelden zelf haar kinderen op kwam halen en op mijn werk zat ik aan de bestuurstafel met mannen die zich nooit hoefden te verantwoorden waarom ze niet op het schoolplein waren. Diezelfde mannen vonden het soms ook moeilijk om een vrouw aan de bestuurstafel te accepteren als volwaardig gesprekspartner. Ik voelde in die tijd vaak een spagaat tussen wie ik was en wie ik dacht te moeten zijn. Ik denk soms weleens dat de enige reden dat ik mijn Masterstudie heb gedaan is om serieus genomen te worden. Ik dacht: nu heb ik mijn titel en kunnen ze niet meer om mij heen. Pas later begreep ik dat het niet zo werkt. Er is altijd wel een baan, functie of opleiding die door anderen als ‘beter’ bestempeld wordt. Serieus genomen worden begint met jezelf, en alles wat daarbij hoort, serieus te nemen. 

Mijn plek in het systeem

Een paar jaar geleden leek alles me voor de wind te gaan, maar niets was minder waar. Ik haalde nul voldoening uit mijn baan, er speelde van alles in mijn familie en het voelde alsof alles waar ik zo hard voor gewerkt had op losse schroeven stond. Ik zat vast en voor het eerst in mijn hele carrière wist ik niet welke stap te zetten. Hier hielp harder werken en studeren mij niet bij. Dit ging veel dieper. Nadat ik het eerder al eens aan de kant geschoven had, kwam de wereld van Systemisch Werk opnieuw op mijn pad. Dit keer stond ik ervoor open en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor. Door me bewust te zijn van de plek die ik innam in de verschillende systemen (familie en werk) kon ik een andere beweging in gang zetten. Ik ging de confrontatie aan met aangeleerde patronen en overtuigingen. En belangrijker: ik leerde hoe me anders te verhouden tot die patronen in het systeem om weer krachtig te zijn. 

“The future is female”

Een vrouw die stevig staat helpt andere vrouwen stevig staan. Dat begint al bij mijn meiden. Ja, ze moesten weleens wachten op aandacht van hun moeder. En ja, ze hebben daar weleens over geklaagd. Maar ik was geen leukere of betere moeder geweest als ik het moederschap tot mijn prioriteit had gemaakt. Daarbij had ik ze geleerd dat het oké is dat anderen voor jou bepalen wanneer je goed genoeg bent. Ik heb er in ieder geval voor gezorgd dat ze niet ver hoeven te zoeken naar een vrouw die haar eigen pad gevolgd heeft. Ze kiezen gelukkig ook allebei hun eigen pad en laten zich door niemand (en zeker niet door mij) vertellen wat ze moeten doen en wie of wat ze moeten zijn. Ook zij krijgen hun eigen worstelingen, maar het stemt me positief dat deze vrouwen de toekomst hebben.

Ik heb er mijn missie van gemaakt om zoveel mogelijk vrouwen te helpen om trots en zelfverzekerd aan het roer van hun eigen pad te laten staan. Mijn verhaal is namelijk niet uniek. Ik ontmoet veel vrouwen zich jarenlang voegen naar de maatstaven van hun (werk) omgeving. Meestal zijn ze zich daar niet eens van bewust, met alle gevolgen van dien. Onzekerheid, stress en onrust dienen zich in verschillende vormen aan en je raakt de grip kwijt. Met Femconnect wil ik vrouwen de handvatten bieden om de grip terug te krijgen.