Vrouwengroepen, (n) iets voor mij!

Vrouwen die deelnemen aan een vrouwenweekend of workshop stappen vaak met de nodige argwaan in. In de eerste voorstelronde hoor ik dan ook vaak. “Ja, ik ben er wel, maar het is eigenlijk niets voor mij, zo’n vrouwengroep”. Op dat moment weet ik dat ze op de juiste plek zitten. Waarom dat zo is lees je in dit artikel.

Geen verboden gebied voor mannen

Allereerst, een centrum voor coaching en training voor vrouwen is geen verboden gebied voor mannen, maar een omgeving waar meer rekening wordt gehouden met de belevingswereld van vrouwen.

In dit licht wil ik graag een mooi voorbeeld noemen. Wellicht kent u ze wel. Zo niet dan is het bezoeken van hun website zeer de moeite waard.  De dames van Hurkmans. Zij hebben een vak- garage voor en door vrouwen, waar natuurlijk ook mannen met panne van harte welkom zijn.

Het krabbenmandeffect

In een maatschappij die gebouwd is op mannelijke waarden is het voor vrouwen niet vanzelfsprekend om hun eigen plek in te nemen. Onze samenleving is ingericht volgens het mannelijke model van prestatie en groei. Zelfs de emancipatie is behoorlijk mannelijke gedreven. Vrouwen moeten van alles in de maatschappij en het liefst voldoen aan de mannelijke waarden. Dus presteren, doelen stellen en door. Maar gaan ten diepste tegen hun eigen kern en oerkracht in.

Ze gaan elkaar beconcurreren of afvallen om zo beter te passen in de mannenwereld. We noemen dat ook wel het krabbenmand effect. Dat is niet de schuld van vrouwen of mannen, maar van patronen in onze maatschappij.

We verliezen aan vrouwelijke kracht als we elkaar naar beneden trekken. Het verliezen aan vrouwelijke kracht leidt er uiteindelijk toe dat je als vrouw minder stevig staat of je snel ondergeschikt maakt en daarmee bestaande structuren in stand houdt.

Vrouwen zijn anders dan mannen

Er zijn een hele hoop clichés als het gaat om de verschillen tussen mannen en vrouwen. De een herkenbaarder dan de ander. Toch is er ook veel onderzoek verricht naar de verschillen tussen mannen en vrouwen. In mijn tijd als ic- verpleegkundige neurochirurgie heb ik daar bescheiden literatuuronderzoek naar gedaan in het kader van een bijscholing. Ik weet nog dat de opleider en neurochirurg tenenkrommend toegaf dat dit een serieus onderwerp kon zijn om op af te studeren.

Naast de verschillen in hersenstructuur, zijn er ook tal van verschillen in het verwerken van informatie en emoties te benoemen. De meeste mensen weten dit inmiddels en het wordt algemeen geaccepteerd en toch gaan we vaak voor one-size-fits-all formule.

Vrouwelijke verbinding

Als het gaat om diepgaande persoonlijke groei en ontwikkeling vergt dat veel moed. Geen reis zo uitdagend als de reis naar jezelf. Dan is het belangrijk dat de omgeving waarin je dat doet aansluit bij jou belevingswereld. Je wordt vaak flink uitgedaagd om uit je comfortzone te stappen en je overtuigingen en belemmerende patronen eens onder de loep te nemen. Van je hoofd naar je gevoel te gaan. Om dit te kunnen doen is verbinding nodig met jezelf en met je omgeving. In die verbinding zit nu net de clou.

Vrouwen verbinden anders dan mannen. Grosso modo kun je stellen dat vrouwen verbinden door te nestelen, persoonlijke verhalen te vertellen en door samenzijn. Mannen verbinden door te concurreren, delen van meningen en visies en samen dingen doen. Bij mannen gaat het dus meer om doen en bij vrouwen meer om zijn.

Balans herstellen

Wat als vrouwen nu eens op hun eigen manier zouden groeien? Hun keuzes bepalen naar hun vrouwelijke waarden en vanuit hun vrouwelijke kracht. Zoals een deelneemster zei na afloop:

 “Ik wist niet dat er met een vrouwengroep zoveel power vrij kon komen.”

Vrouwen beschikken van nature over een leven scheppende energie. Ze kunnen vertrouwen op hun intuïtieve gave die vanuit de oudheid tot in de finesses is ontwikkeld. De Maya’s voorspelden al dat de vrouwelijke oerkracht terug zou komen op aarde. Niet als bevechter van de mannelijke energie, maar als broodnodige tegenhanger om de balans te herstellen.
Ik begon mijn blog met het voorbeeld dat vrouwen soms wat argwanend zijn tegenover vrouwengroepen. Tegelijk worden we er ook door aangetrokken. Omdat we zoeken naar een vorm van verbinden die we op andere plekken in deze maatschappij niet vinden.

.